بازی کنترل صدا؛ شروع و توقف با اختیار کودک

وسیله و محیط

یک اسباب‌بازی صوتی مناسب سن با صدای آرام انتخاب کنید که کنترل آن در دسترس بزرگسال باشد. وسیله برقی خانگی، هدفون یا پخش‌کننده با صدای زیاد برای این بازی نیست. اگر از گوشی استفاده می‌شود، دستگاه در اختیار بزرگسال بماند و صدا از فاصله مناسب و بسیار آرام پخش شود؛ بازی به صفحه‌نمایش کودک نیاز ندارد.

روش پیشنهادی

• ابتدا وسیله خاموش را نشان دهید و نام صدا را بگویید.
• علامت شروع و توقف را با کودک تعیین کنید: گفتن «بس» یا بالا بردن دست کافی است.
• فقط با پذیرش کودک صدا را کوتاه پخش کنید؛ با علامت توقف فوراً خاموش کنید.
• ادامه بازی تنها با علاقه کودک باشد؛ یک بار هم کافی است و هیچ برنامه افزایش حجم یا مدت وجود ندارد.

جملهٔ شروع: «اگر خواستی صدا را شروع می‌کنیم؛ وقتی گفتی بس، خاموشش می‌کنم.» پس از علامت توقف بگویید: «متوقف شد؛ لازم نیست ادامه بدهیم.» پاسخ واقعی شما به «بس» بخشی از بازی است.

راهنمای حساسیت به صدا، اختیار و قابل پیش‌بینی بودن صدا را پیشنهاد می‌کند.¹ این بازی خانگی یک روش درمانی اعتبارسنجی‌شده نیست.

نسخه بی‌صدا

با تصویر یک وسیله یا حرکت دست، نقش روشن و خاموش شدن را بازی کنید. کودک می‌تواند نقش گوینده علامت توقف را داشته باشد و بزرگسال حرکتش را متوقف کند. شنیدن صدا برای کامل شدن بازی ضروری نیست.

مرز ایمنی

با پوشاندن گوش، عقب رفتن، ترس، درد یا امتناع روشن بازی را متوقف کنید؛ دوباره صدا را برای بررسی واکنش پخش نکنید. صداهای ناگهانی مثل ترکاندن بادکنک یا صدای هشدار واقعی مناسب نیستند. درد گوش، تغییر شنوایی یا ترسی که زندگی روزمره را محدود می‌کند نیاز به بررسی دارد. در صدای واقعاً خطرناک، حفاظت شنوایی و فاصله گرفتن مقدم بر هر بازی است.

درباره این راهنما

این راهنما آموزشی است و تشخیص یا درمان ارائه نمی‌کند. مثال‌ها و فرم‌های پیشنهادی تحریریه ابزار بالینی اعتبارسنجی‌شده نیستند. منابع، پشتوانه نکته‌های مشخص‌شده‌اند؛ تأیید اثربخشی همه پیشنهادهای خانگی نیستند.

این متن با کمک هوش مصنوعی بازنویسی شده است و تأیید بالینی مستقل ندارد.

منابع و حدود استفاده از آن‌ها

1. حساسیت و ترس از صدا در کودکان — Sheffield Children’s NHS Foundation Trust. برای پیش‌آگاهی، اختیار کودک و تمایز حفاظت از صدای خطرناک با استفاده همیشگی از محافظ گوش.